Sunday, December 7, 2008

Posted by ‌ေဇယ် 12/07/2008 08:53:00 AM, under | No comments

အ႐ံႈးထဲက အျမတ္
အျမန္ရထားေပၚက အဘိုးအိုတစ္ဦးရဲ႕ ဖိနပ္အသစ္တစ္ဖက္က ရထားေအာက္ကို မေတာ္တဆ ျပဳတ္က် သြားခဲ့ တယ္။ ဖိနပ္အသစ္မို႔ ဒီအျဖစ္ကို ျမင္တဲ့လူေတြက အဘိုးအိုအစား ႏွေျမာေနၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဘိုးအိုက က်န္ခဲ့တဲ့ ေနာက္ဖိနပ္တစ္ဖက္ကို ျပတင္းေပါက္ ကေန ပစ္ထုတ္လိုက္တယ္။ အဘိုးအိုရဲ႕ အျပဳအမႈကို ျမင္တဲ့ လူေတြကအံ့ၾသျပီးေမးေတာ့
“က်န္ခဲ့တဲ့ဖိနပ္ တစ္ဖက္က ဘယ္ေလာက္ပဲ အဖိုးတန္ပါေစ အဘိုးအတြက္ အသံုးမဝင္ေတာ့ဘူး။ ဖိနပ္တစ္ရံလံုးကို တစ္စံု တစ္ေယာက္က ေကာက္ရခဲ့ရင္ သူ႔အတြက္ အသံုးဝင္ႏိုင္တယ္ေလ” လို႔ အဘိုးအိုက ျပန္ေျဖခဲ့တယ္။

ထက္ျမက္သူဟာ လက္လြတ္တတ္ရမယ္၊ အ႐ံႈးထဲကေန သင္ခန္းစာ ယူတတ္ရမယ္။

Posted by ‌ေဇယ် 12/07/2008 08:50:00 AM, under | No comments

လူ(၃)ေယာက္ႏွင့္ ပင့္ကူ

မိုးရြာျပီးခါစ ပင့္ကူတစ္ေကာင္ဟာ မိုးမိျပီး စုတ္ၿပဲသြားတဲ့ ပင့္ကူအိမ္အမွ်င္ကေန စိုရဲႊေနတဲ့နံရံေပၚ တြယ္တက္ဖုိ႔ ၾကိဳးစားခဲ့တယ္။ မိုးစိုေနတဲ့အတြက္ ပင့္ကူဟာ အျမင့္တစ္ေနရာကို ေရာက္တာနဲ႔ ျပန္ျပဳတ္က်လာတယ္။ ပင့္ကူ ဟာအၾကိမ္ၾကိမ္ ၾကိဳးစားျပီးတက္ ခဲ့ေပမယ့္အၾကိမ္ၾကိမ္ျပန္ျပဳတ္က်ခဲ့ရတယ္။
ပင့္ကူရဲ႕ အျဖစ္အပ်က္ကို လူ ၃ေယာက္က ေတြ႔ခဲ့ၾကျပီး ပထမလူက “ဟင္း.. ငါ့အျဖစ္ကလည္း ပင့္ကူနဲ႔ အတူတူပါပဲလား? ပင္ပင္ ပန္းပန္း လုပ္ခဲ့ေပမယ့္ ဘာမွ အက်ဳိးမရခဲ့ဘူး” လို႔ ေျပာျပီး သက္ျပင္းအခါခါ ခ်ခဲ့တယ္။ အဲဒီေနာက္ ပထမလူရဲ႕ေန႔ရက္ေတြဟာ စိတ္ဓာတ္က် ျခင္းေတြနဲ႔ပဲျပည့္ေနခဲ့တယ္။
ဒုတိယလူက “ဒီပင့္ကူ ေတာ္ေတာ္ တံုးပါလား? ေဘးက ေျခာက္ေနတဲ့ နံရံကေန ပတ္ျပီး တက္သြားလုိ႔လည္း ရရက္သားနဲ႔၊ ပင့္ကူလို ငါ တံုးလို႔ မျဖစ္ဘူး” လို႔ ေတြးမိတယ္။ အဲဒီေနာက္ သူဟာ စဥ္းစားဆင္ျခင္တတ္ျပီး ထက္ျမက္လာခဲ့တယ္။
တတိယလူက ” အဖန္ဖန္ ျပဳတ္က်ေပမယ့္ အထက္ကိုေရာက္ဖို႔ ဒီပင့္ကူ ဇဲြမေလွ်ာ့ခဲ့ဘူး” ဆိုျပီး သူဟာ ဘာလုပ္လုပ္ ပင့္ကူလိုဇဲြလံု႔လ၊ေတာင့္ခံအားေတြေကာင္းခဲ့တယ္။

ေအာင္ျမင္မႈကို လိုလားသူဟာ ဘယ္လို အေျခအေနမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေအာင္ျမင္မႈ အစြမ္းကို ရွာေဖြတတ္ရတယ္။

Hangry

Posted by ‌ေဇယ် 12/07/2008 08:33:00 AM, under | No comments

ေဒါသ
တစ္ေန႔မွာ နာမည္ၾကီးဖာသာတစ္ဦးဟာ ပန္းျခံထဲမွာထိုင္ျပီး႐ိုေသ
ကိုင္း႐ႈိင္းစြာ ဆုေတာင္း၀တ္ျပဳေနတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကေလးေပ်ာက္လို႔
လိုက္ရွာေနတဲ့ အမ်ဳိးသမီးတစ္ဦး ထိတ္ထိတ္ျပာျပာနဲ႔ အနားကျဖတ္ေျပးသြားတယ္။
အမ်ဳိးသမီးဟာ ကေလးေဇာေၾကာင့္ ေျမၾကီးေပၚမွာထိုင္ျပီး ဆုေတာင္းေနတဲ့
ဖာသာကိုမျမင္ဘဲ တိုက္လိုက္မိတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဖာသာကို ေတာင္းပန္စကား
တစ္ခြန္းမွမေျပာဘဲ ထြက္သြားခဲ့တယ္။
အတိုက္ခံရတဲ့ ဖာသာဟာ ေဒါသစိတ္ျဖစ္မိတယ္။ ၀တ္ျပဳျပီးတဲ့ေနာက္
ကေလးငယ္ကိုတဲြျပီး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္နဲ႔ လာေနတဲ့ သူ႔ကိုတိုက္သြားတဲ့
အမ်ဳိးသမီးကို ျမင္ေတာ့ ”ခုနားက မင္းအျပဳအမႈကို ႐ွင္းျပစမ္းပါဦး“ လို႔
ေမးလိုက္တယ္။ ေဒါသတၾကီးေျပာလာတဲ့ ဖာသာကိုျမင္ေတာ့ အမ်ဳိးသမီးဟာ

အနည္းငယ္ထိတ္လန္႔သြားခဲ့တယ္။ ျပီးမွ ”ခြင့္လြတ္ပါဖာသာ.. အခုနားက
ကြ်န္မကေလးတစ္ခုခုျဖစ္ေနလားဆိုတဲ့ စိုးရိမ္စိတ္နဲ႔ ဖာသာကို သတိမထားလိုက္မိဘူး။
အဲအခ်ိန္တုန္းက ဖာသာလည္း ၀တ္ျပဳဆုေတာင္းေနတာပဲ မဟုတ္လား?
ဆုေတာင္းတာကလည္းသတၱ၀ါအားလံုး ေအးခ်မ္းက်န္းမာဖို႔ပဲ မဟုတ္လား..?
ဖာသာ ဘာျဖစ္လို႔ကေလးေဇာနဲ႔ စုိးရိမ္ပူပန္ေနတဲ့ကြ်န္မက ို မျမင္ခဲ့တာလဲ“ လို႔
ျပန္ေျပာလိုက္တယ္။

Saturday, November 29, 2008

Not Crying

Posted by ‌ေဇယ် 11/29/2008 10:49:00 AM, under | No comments

အသည္းကြဲသူ
တစ္ေန႔မွာ အသည္းကဲြသူတစ္ဦးဟာ ပန္းျခံမွာထိုင္ျပီး ငိုေနခဲ့တယ္။ ဒါကို “ဆိုကေရးတီး“ကေတြ႔ေတာ့ ”ဘာျဖစ္လို႔ ဒီေလာက္ ၀မ္းနည္း ပက္လက္ ငိုေၾကြးေနသလဲ " လို႔ ေမးလိုက္တယ္။
အသည္းကဲြသူက ”ကြ်န္ေတာ့္ခ်စ္သူ ကြ်န္ေတာ့္ကို ထားသြားလို႔အရမ္းခံစားရေနတယ္“ လို႔ ျပန္ေျဖတယ္။ သူ႔အေျဖကို ၾကားတာနဲ႔ "ဆိုကေရးတီး"က တဟားဟား ေအာ္ရယ္ျပီး ”မင္း ေတာ္ေတာ္တံုးတယ္“ လို႔ ျပန္ေျပာလိုက္တယ္။ အသည္းကဲြသူက ကိုယ့္အျဖစ္ကို ေလွာင္ရယ္ေနတဲ့ ဆိုကေရးတီးကို ေဒါသျဖစ္ျပီး “ခင္ဗ်ား ဘာရီတာလဲ.. ကြ်န္ေတာ္ဒီေလာက္ခံစားေနရတ ာကို မႏွစ္သိမ့္တဲ့အျပင္
ရီေနရသလား“ လို႔ ေျပာေတာ့ ”မင္းေတာ္ေတာ္တံုးတယ္။ ဒါကို မင္း၀မ္းနည္းေနစရာ မလိုဘူး။ ၀မ္းနည္းရမွာက မင္းကို ထားသြားခဲ့တဲ့ လူကြ..မင္းကို မခ်စ္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ကိုပဲ မင္းဆံုး႐ႈံးသြားတာ..သူက သူ႔ကိုခ်စ္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ကို ဆံုး႐ႈံးတဲ့အျပင္ လူတစ္ေယာက္ ကိုခ်စ္တဲ့ စြမ္းရည္ေတြပါ က်သြားတာ“ လို႔ ဆိုကေရးတီးက ျပန္ေျဖခဲ့တယ္။


Understanding for life

Posted by ‌ေဇယ် 11/29/2008 10:42:00 AM, under | No comments

Hans Christian Andersen၏ ပံုျပင္မ်ား
တစ္ခါက ရြာတစ္ရြာမွာ ဆင္းရဲသား လင္မယားႏွစ္ဦးရွိတယ္။ တစ္ေန႔ေတာ့ သူတို႔ဟာ ပိုင္ဆိုင္သမွ်ထဲက တန္ဖိုးအရွိဆံုးျဖစ္တဲ့ ျမင္းကို ေရာင္းျပီး လိုအပ္တာေတြ၀ယ္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ၾကတယ္။ ဒီလိုန႔ဲ အဘိုးအိုက ေစ်းထဲမွာ ျမင္းကို ႏြားတစ္ေကာင္နဲ႔ လဲလိုက္တယ္။ ခဏေနေတာ့ အဘိုးအိုက ႏြားကို ဆိတ္နဲ႔ လဲလိုက္ျပန္တယ္။ ဆိတ္ကို ငန္းနဲ႔ ငန္းကိုၾကက္နဲ႔ ၾကက္ကို ပန္းသီးေတြနဲ႔ လဲလိုက္ျပန္တယ္။ အဘိုးအိုက ပစၥည္းတစ္ခုကေန တစ္ခုလဲေနရျခင္း အေၾကာင္းရင္းက အဘြားအိုကို အံၾသမႈေတြ ေပးခ်င္လို႔ပဲျဖစ္တယ္။အဘိုးအိုဟာ လဲလို႔ရတဲ့ ပန္းသီးေတြကို ထမ္းျပီး အိမ္အျပန္လမ္းက အရက္ဆိုင္တစ္ဆိုင္မွာ နားေနတုန္း အဂၤလိပ္ႏွစ္ေယာက္နဲ႔ ဆံုခဲ့တယ္။ အလာပ
သလာပေတြ ေျပာရင္း သူလဲခဲ့တဲ့ ပစၥည္းေတြအေၾကာင္း ေျပာျပေတာ့ အဂၤလိပ္ေတြက အဘိုးအိုကို တံုးအတယ္ဆိုျပီး ရီၾကတယ္။ အိမ္ျပန္ေရာက္ရင္ အဘြားအိုရဲ႔ အဆူခံရမယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္းကိ ု ေျပာေတာ့ အဘိုးအိုက အဆူခံရမွာ မဟုတ္ေၾကာင္း ျငင္းပါတယ္။ ဒါကို အဂၤလိပ္ႏွစ္ေယာက္က တကယ္လို႔ အဘြားအိုရဲ႔ အဆူကို မခံရရင္ သူတို႔မွာပါတဲ့ ေငြေတြေပးခဲ့မယ္ ဆိုတဲ့အေၾကာင္း ေလာင္း ၾကေတာ့တယ္။ဒီလိုနဲ႔ ၃ေယာက္သား အဘိုးအို အိမ္ကိုေရာက္လာခဲ့ၾကတယ္။အဘြားအိုက အဘိုးအိုျပန္လာတာေတြ႔ေတာ့ ၀မ္းသာအားရ ထြက္ၾကိဳျပီး အဘိိုးအို ေခြ်းသုတ္ဖို႔ ပု၀ါကမ္းေပး၊ ေရကမ္းေပးနဲ႔ အဘိုးအိုကို အေမာေျဖေစတယ္။ ျပီးမွ အဘိုးအို ေျပာျပတဲ့ အျဖစ္ေတြကို စိတ္၀င္တစား နားေထာင္တယ္။ ပစၥည္းတစ္ခုကေန ေနာက္တစ္ခု လဲေျပာင္းပံုကို အဘိုးအို ေျပာျပတဲ့အခ်ိန္မွာ အဘြားအိုက ၀မ္းသာ အားရနဲ႔ …
“ဟာ… က်ဳပ္တို႔ ႏြားႏို႔ေသာက္ရျပီေပါ့“
“အင္း… ဆိတ္ႏို႔လည္း မဆိုးပါဘူး“
“ေအာ္… ငန္းေမြးေတြက သိပ္လွတာ“
“အင္း… က်ဳပ္တို႔ ၾကက္ဥစားရျပီေပါ့“
စတာေတြ ေျပာတယ္။ ေနာက္ဆံုး အဘိုးအိုက သူလဲလာတဲ့ ပန္းသီးကိုျပေတာ့ အဘြားအိုက စိတ္ပ်က္သြားပံု မျပဘဲ
” အင္း.. ဒီည က်ဳပ္တို႔ ပန္းသီးကိတ္ လုပ္စားၾကတာေပါ့” လို႔ ေျပာျပီး အဘိုးအိုကို အားရပါးရ နမ္းလိုက္ေတာ့တယ္။ပံုျပင္ရဲ႔ ေနာက္ဆံုးက ေျပာစရာမလိုေတာ့ပါဘူး။ အဂၤလိပ္ႏွစ္ေယာက္ ပါသမွ်ေငြေတြ ေပးခဲ့ရတယ္။ပံုျပင္က ရိုးရိုးေလးပါ။ ပံုျပင္ကို ဖတ္စက သူ႔ရဲ႔ဆိုလိုရင္းကို နားမလည္ခဲ့ဘူး။ စာေရးဆရာက တံုးအတဲ့ ဆင္းရဲသား လင္မယားကို ကဲ့ရဲ႔ေ၀ဖန္ထားတာလား? ဒါမွမဟုတ္ ေလာင္းေၾကးေငြေတြ အႏိုင္ရေအာင္ ဇာတ္တိုက္ထားတာလားလို႔ ေတြးခဲ့မိတယ္။ တကယ္ေတာ့ ပံုျပင္က အိမ္ေထာင္တစ္ခုမွာ အေျခခံျဖစ္တဲ့ လင္မယား ႏွစ္ေယာက္ရဲ႔ ခြင့္လြတ္သည္းခံျခင္း၊ ေလးစားယံုၾကည္ျခင္းကို ျပခ်င္တာပဲျဖစ္တယ္။
အခ်စ္ဆိုတာ အႏုပညာတစ္မ်ဳိး ခြင့္လြတ္ျခင္းက အခ်စ္ရဲ႔ ေက်ာ႐ိုးတဲ့ ျပင္ပေလာကမွာ အဘိုးအိုလို တံုးအတဲ့ အျပဳအမႈမ်ဳိးက တကယ္ မရွိႏိုင္ပါဘူး။ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ရဲ႔ ခ်စ္ခင္မႈ၊ နားလည္ခြင့္လြတ္မႈေတြက အိမ္ေထာင္တည္ျမဲဖို႔အတြက္ အေကာင္းဆံုးနည္းေတြ ျဖစ္တယ္ ။ တစ္ေယာက္ရဲ႔ အမွားကို တစ္ေယာက္က နားလည္ေပးမယ္၊ အျပစ္မျမင္ဘူး ခြင့္လြတ္သည္းခံမယ္ဆိုရင္ အိမ္ေထာင္ေရးဟာ ပံုျပင္ထဲကအတိုင္း လွပႏိုင္ပါတယ္။


Funny Story

Posted by ‌ေဇယ် 11/29/2008 10:17:00 AM, under | No comments

ေရျပင္တစ္ေနရာရွိ သေဘၤာတစ္စင္းတြင္ သေဘၤာသားႏွင္႕ ကက္ပတိန္ ၂ ေယာက္သာရွိသည္။ ၂ ေယာက္ တည္းရွိေသာေၾကာင္႕ သေဘၤာ၏ တစ္ေန႕တာျဖစ္စဥ္မ်ားကို မွတ္တမ္းေရးရန္ တစ္ေယာက္တစ္လွည္႕ တာ၀န္ယူရသည္။ ကက္ပတိန္အလွည္႕တြင္ သေဘၤာသား အရက္မူးေနေသာေၾကာင္႕ “ယေန႕ သေဘၤာသားအရက္မူးသည္” ဟု ေရးလိုက္သည္။
သေဘၤာသား အမူးေျပေသာအခါ က်ေနာ္အရက္တစ္ခါပဲ ေသာက္မိေသာေၾကာင္႕ အရက္သမားအျဖစ္မခံႏိုင္ပါ။ ထုိမွတ္ခ်က္ကို ျပန္ဖ်က္ေပးပါ ဟုေျပာေသာအခါ ကက္ပတိန္က "အမွန္ကိုအမွန္အတိုင္းေရးတာကြ" ဟုဆိုကာ မဖ်က္ေပးဘဲေနသည္။ သေဘၤာသား စိတ္ဆိုးၿပီး မွတ္ထားသည္။ ေနာက္ေန႕ သေဘၤာသားအလွည္႕က်ေသာအခါ အမွန္အတိုင္းဤသို႕ေရးလိုက္သည္။
“ယေန႕ကက္ပတိန္ အရက္မမူးပါ။”
……………………………………………………………………………………………………………………………………
လူေတြ႕စာေမးပြဲတစ္ခုတြင္….
ေက်ာင္းသား။ ။ ကၽြန္ေတာ္တခ်ိန္လံုး အိပ္မက္ထဲမွာ ပေရာ္ဖက္ဆာ ျဖစ္ျပီလို႕ဘဲမက္ေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ္တိုင္ကလည္း ပေရာ္ဖက္ဆာ အရမ္းျဖစ္ခ်င္ပါတယ္။ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ ေျပာျပေပးပါဦးခင္ဗ်ာ။
ပေရာ္ဖက္ဆာ။ ။ အအိပ္ေလွ်ာ့ ငါ့တပည္႕။
……………………………………………………………………………………………………………………………………
* ေသနည္းေကာင္း*
ဤသို႔ ေျပာေနသံကို တစ္ေနရာတြင္ ၾကားခဲ႔ရသည္ ။
”ငါေသတဲ႔အခါမွာ ငါ႔အဘိုးလိုပဲ အိပ္ေပ်ာ္ေနတုန္း ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း ေသသြားခ်င္တယ္ကြာ၊ သူ႔ကားထဲက ခရီးသည္ေတြလိုေတာ႔ စူးစူး ၀ါး၀ါး ငယ္သံပါေအာင္ ေအာ္ဟစ္ၿပီး မေသခ်င္ဘူး”
……………………………………………………………………………………………………………………………………

ေမာင္ခ်စ္ ။ ငါေသသြားခဲ့ရင္ မင္း ေနာက္အိမ္ေထာင္ျပဳမွာလား ?
ဇနီးျဖစ္သူ ။ ဟင့္အင္း .. ကၽြန္မညီမနဲ႔ပဲ ေနမွာ .. ဒါနဲ႔ ရွင္ေကာ ..
ကၽြန္မေသသြားရင္ ေနာက္အိမ္ေထာင္ျပဳမွာလား ?
ေမာင္ခ်စ္ ။ ဟင့္အင္း .. ငါလဲ မင္းလိုပဲ .. မင္းညီမနဲ႔ပဲေနမွာေပါ့
……………………………………………………………………………………………………………………………………မဂၤလာေဆာင္တခု၌ၿဖစ္သည္
မိန္းမဘက္မွပါေသာကေလးမၽားသည္အဖြားၿဖစ္သူနွင့္ေနေနသည္ကေလးမၽားကဆုိးသၿဖင့္အဖြားၿဖစ္သူသည္စိတ္မ႐ွည္ေတာ့ပဲ
" ဟဲ့ ကေလးေတြၿငိမ္ၿငိမ္ေနၾက၊ဒီလုိဆုိးေနရင္ေနာက္တခါနင္အေမမဂၤလာေဆာင္ရင္မလုိက္ရေတာ့ဘူး”
……………………………………………………………………………………………………………………………………

အေဖ့အေပၚ မူတည္တယ္
"ေမေမ အျပင္သြားရင္ သား အိမ္မွာ ဘာလုပ္ က်န္ရစ္ မလဲကြဲ႕ “
" အိမ္ေဖာ္ မခင္ပု နဲ႔ ျဖစ္ျဖစ္ ၊ ေမာ္ေတာ္ကားနဲ႔ ျဖစ္ျဖစ္ ကစားမွာေပ့ါ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ နွစ္ခုအနက္ ေဖေဖဘာကို ေရြးမယ္ဆိုတာ မူတည္ပါတယ္ “
……………………………………………………………………………………………………………………………………
*မျဖစ္ဘူး*
” ေဒါက္တာ ကၽြန္ေတာ္ အျမဲတမ္း စိတ္အားငယ္သလို ျဖစ္ေနတယ္ ၊ ဘာလုပ္ရမယ္ဆိုတာ အၾကံေပးပါအုန္း “
” လြယ္လြယ္ေလးပဲ ၊ အလုပ္ထဲမွာ ေခါင္းျမဳပ္ထားလိုက္ေပ့ါဗ်ာ “
“ဟာ….ဒါေတာ့ မျဖစ္ဘူး ဆရာ ၊ ကၽြန္ေတာ္က ဘိလပ္ေျမ ေဖ်ာ္တဲ့သူ ။”
……………………………………………………………………………………………………………………………………
*ေရြးခ်ယ္မႈ*
ပါေမာကၡ က ေက်ာင္းသားအား ေနာက္ဆံုး စာေမးပဲြအတြက္ လူေတြ႕ စစ္ေမးေနသည္။
” ေရႊ နဲ႔ အသိဥာဏ္ နွစ္ခုယွဥ္လာရင္ မင္းဘာကို ေရြးခ်ယ္ မလဲ “
” ေရႊကို ယူမွာေပ့ါ “
” ဆရာကေတာ့ အသိဥာဏ္ကို ယူမယ္ ၊ ဘာေၾကာင့္လဲ သိလား “
” သိပါတယ္ ၊ မိမိမွာ မျပည့္စံုတာကို ယူခ်င္ၾကတာဟာ လူ႕သဘာ၀ပဲ ဥစၥာ “
……………………………………………………………………………………………………………………………………
တေန ့ေသာအခါ မိန္းမၾကီးတစ္ေယာက္သည္ မိမိေနအိမ္သို ့ၿပန္ရာ လမ္းခုလပ္တြင္ အိမ္ေမြး တိရစာၦန္ဆိုင္ကို ၿဖတ္ေက်ာ္ရေပသည္။ ထိုဆိုင္သို ့ ၿဖတ္ေက်ာ္ေနစဥ္အတြင္း ၾကက္တူေရြး တစ္ေကာင္သည္ ထိုမိန္းမၾကီးအား ((((အင္မတန္ရုပ္ဆိုးလိုက္တာဗ်ာ))))
မိန္းမၾကီးခမ်ာ ေဒါသေတြထြက္ၿပီး ေဆာင့္ၾကီးေအာင့္ၾကီးနဲ ့ၿဖတ္ေက်ာ္သြားေလသည္။ ေနာက္ေန့ တစ္ခါထပ္မံ ၿဖတ္ေက်ာ္ရၿပန္သည္ ထံုးစံအတိုင္းပင္ ၾကက္တူေရးသည္ ((((ရုပ္ဆိုးလိုက္တဲ ့မိန္းမၾကီး ဗ်ာ…))))
ထုိမိန္းမၾကီးအၾကီးအက်ယ္ ေဒါသထြက္ေလေတာ့သည္။ ထိုအခါ ထုိမိန္းမၾကီးသည္ ဆိုင္ရွင္ အား အၾကိဳးအေၾကာင္းေၿပာၿပၿပီး ေနာက္တစ္ခါ ထပ္မံေၿပာေနဦးမည္ဆိုပါက ၾကက္တူေရြး ကိုလည္းသတ္ပစ္မည္ ဆိုင္ရွင္ကိုလည္းတရားဆြဲမည္ ၿဖစ္ေၾကာင္းေၿပာၿပၿပီး ဆိုင္မွထြက္ခြာသြားေလသည္။
ေနာက္ေန ့ တြင္ ထိုမိန္းမၾကီးဆိုင္ေရွ ့မွ ၿဖတ္ေက်ာ္မည္ အၿပဳတြင္
ၾကက္တူေရြးက ။ ။ ဟိုအမၾကီး
အမ်ိဴးသမီး။ ။ ဘာတုန္း
ၾကက္တူေရြး။ ။ဟဲ…..ဟဲ ခင္ဗ်ား ကို က်ဴပ္ဘာေၿပာမယ္ဆိုတာ ခင္ဗ်ားသိၿပီးသားပါ……
……………………………………………………………………………………………………………………………………
ဒကာမတစ္ေယာက္သည္ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းသို႔လာရာ
ဘုန္းၾကီးက ။ ။ ဟဲ့ဒကာမ၊ ဘာျဖစ္လုိ႔လာသတံုး။
ဒကာမ ။ ။ အရွင္ဘုရား လူထြက္မယ္ ၾကားလုိ႔ပါဘုရား။
ဘုန္းၾကီး ။ ။ ဟာ ဘုန္းၾကီးက လူထြက္တာ ဘယ္ကမၻာကမွမရွိဘူးဟ။
တစ္ေန႔က လာအပ္တဲ့ ကေလးႏွစ္ေယာက္ ဟာဘယ္သူက
ေမြးတာတုံးဟ။
ဒကာမ ။ ။ တပည့္ေတာ္မက ေမြးတာပါဘုရား။
ဘုန္းၾကီး ။ ။ အိမ္း တစ္သက္လံုးမွတ္ထား၊ ဒကာမကသာ လူထြက္ သဟ။
……………………………………………………………………………………………………………………………………
ဒါကဒီလိုရွိပါတယ္။
ေမာင္ေခြးသည္ အိမ္စာစာအုပ္ကို ဆရာအားေပးလုိက္ရာ ဆရာက
ေမာင္ေခြး၏ စာအုပ္ကို ေသေသခ်ာခ်ာ ၾကည့္ျပီးေနာက္
“ေဟ့ ေမာင္ေခြး။ ဒီဟာ မင္းေရးတာလား။ မင့္အေဖလက္ေရးနဲ႔တူေနပါလား။
မင္းဘာေျပာခ်င္ေသးသလဲ။”
ေမာင္ေခြးသည္အတန္ငယ္ေတြေနျပီးေနာက္
“ေၾသာ္ ကြၽန္ေတာ္ေရးတာပါဆရာ၊ ႏို႔ေပမယ့္ ေဖ့ေဖ့ေဖာင္တိန္နဲ႕ေရးလုိ႔ ေဖ့ေဖ့
လက္ေရးျဖစ္ေနတာပါ။”
……………………………………………………………………………………………………………………………………
စိတၱဇ ဟာသမ်ား (၄)
စိတၱဇ ေဆးရုံတစ္ခုတြင္ျဖစ္သည္။
လူနာတစ္ေယာက္သည္ သစ္ပင္ ေပၚတြင္ေရာင္ေနသည္။ ဆရာ၀န္တစ္ေယာက္ကေအာက္မွေန ျပီး ဆင္းလာဖို ့ေျပာေနသည္။
လက္ထဲတြင္လည္း သၾကၤန္ေရျပြတ္ေသနတ္တစ္ခု ကိုကိုင္ထားသည္။
“ေဟ့ေကာင္…….မင္းဆင္းမွာလား..မဆင္းဘူးလား..ငါ ပစ္လိုက္မွာေနာ္..”
“မဆင္းဘူး….ဆရာ ပစ္ခ်င္လဲပစ္လိုက္..”
“မင္းတကယ္မဆင္းဘူးလား…. ငါ ပစ္လိုက္မွာေနာ္..”
“မဆင္းဘူးဆရာ…မဆင္းဘူး”
ဆရာ၀န္လဲ ၾကံရာမရ ျဖစ္ေနတယ္။အဲဒီ အခ်ိန္မွာ ေနာက္လူနာတစ္ေယာက္ေရာက္လာပါတယ္။ ဆရာ၀န္က အဲဒီလူနာဆီ ကေန အကူအညီေတာင္းပါတယ္။လူနာကေသနတ္ကိုယူလိုက္ျပီး
“ေဟ့ေကာင္…. မင္းဆင္းလာခဲ့စမ္း..ငါ ပစ္လိုက္မွာေနာ္..”
“ဟုတ္…ဟုတ္..ဆင္းလာပါျပီ…မပစ္ပါနဲ ့…ဆင္းပါျပီ..”
ပထမလူနာလဲ သစ္ပင္ေပၚကေနဆင္းလာပါတယ္။ ဆရာ၀န္က
“မင္းက ငါေျပာတံုးကေတာ့ မဆင္းဘူး…ဘာလိုသူေျပာမွဆင္းတာလဲ..”
“ဟာ..ဆရာကလူေကာင္းဆရာရဲ ့..တကယ္မပစ္ဘူးဆိုတာကၽႊန္ေတာ္သိတယ္..အဲေကာင္ကရုးေနတာ..တကယ္ပစ္မွာ..”
……………………………………………………………………………………………………………………………………
စိတၱဇ ဟာသမ်ား (၃)
စိတၱဇ ေဆးရုံတစ္ခုတြင္ျဖစ္သည္။
လူနာမ်ားသည္ နံပါတ္ တစ္ခုကိုေအာ္ဟစ္ေနၾက ရာေဆးရံုတစ္ခုလံုး ဆူညံေနသည္။ ဆရာ၀န္တစ္ေယာက္ ကလူနာမ်ားကိုေမးသည္။
“37…………37…………37″
“ဘာလို ့ 37 လို ့ေအာ္ေနရတာလဲ”
လူနာမ်ားကအေပၚကို လက္ညိုးထုိး ျပၾကတယ္။ အဲဒါနဲ ့ဆရာ၀န္လည္း အေပၚထပ္ကို တက္သြားသည္။ အေပၚထပ္တြင္လည္း
“37……………..37……”
“ဘာလိုအဲဒီလိုေအာ္ေနၾကတာလဲ”
လူနာမ်ားက အေပၚကို လက္ညိုးထိုးျပၾကျပန္သည္။အဲဒါနဲ ့ဆရာ၀န္လည္း အေပၚထပ္ကို တက္သြားသည္။
အေပၚထပ္တြင္လည္း 37 ကိုေအာ္ေနၾကသည္။
“ငါကိုေျပာၾကစမ္းပါအံုး….ဘာလို ့37 လို ့ေအာ္ေနတာလဲ..”
လူနာမ်ားကေအာက္ကို လက္ညိုးထုိး ျပၾကတယ္။ ဆရာ၀န္လည္း ေအာက္ထပ္ကိုငံု ၾကည္ ့လိုက္တယ္။ အဲဒီမွာ ေနာက္နားက လူနာက ဆရာ၀န္ကို ေလးထပ္တိုက္ေပၚကေန ကန္ခ်လိုက္တယ္။ ျပီးေတာ့လူနာေတြက ဆက္ရြတ္ၾကတယ္။
“38………….38…………38″
……………………………………………………………………………………………………………………………………
စိတၱဇ ဟာသမ်ား (၂)
စိတၱဇ ေဆးရုံတစ္ခု ဟာလူနာေတြကိုေလယာဥ္နဲ ့တင္ေဆာင္လာျပီးေတာ့ အျခားေဆးရုံတစ္ခုကို ေျပာင္းပါတယ္။ ဆရာ၀န္ ကေတာ့ေလယာဥ္မႈးေဘးမွာထိုင္ေနပါတယ္။ အဲဒီမွာ ေလယာဥ္ထဲ ကေန အသံေတြကိုဆူညံေနေအာင္ၾကားရပါတယ္။ ဆရာ၀န္က အရုးေခါင္းေဆာင္ကိုဘဲလ္ ႏိွပ္ျပီးလွမ္းေခၚလိုက္တယ္။
“ဘာလုပ္ေနၾကတာလဲ..ဆူညံေနတာပဲ”
“ေဘာလံုးကန္ေနၾကတာပါ ဆရာ”
“ဟာ…..ေလယာဥ္ေပၚမွာေဘာလံုးမကန္ရဘူး ဆိုတာမသိဘူးလား..သြားစမ္း”
“ဟုတ္ကဲပါဆရာ”
အရုးေခါင္းေဆာင္ထြက္သြားေလသည္။ ခဏေန ေတာ့ဘာသံမွ မၾကားရေတာ့။ ဆရာ၀န္သည္သေဘာက်သြားသည္။ ဘဲလ္ ႏိွပ္ျပီး အရုးေခါင္ေဆာင္ကိုလွမ္းေခၚလိုက္သည္။
“မင္းဘယ္လိုထိန္းလိုက္တာလဲ…တိတ္ဆိတ္သြားတာပဲ”
“ဆရာဘဲ ေလယာဥ္ေပၚမွာေဘာလံုးမကန္ရဘူးဆို…..အဲဒါနဲ ့ကၽႊန္ေတာ္လည္း ေလယာဥ္ တခါးေပါက္ကိုဖြင့္ေပးလိုက္တာ အခုသူတို ့အကုန္ေအာက္ဆင္းျပီးေဘာလံုးကန္ေနၾကျပီ ”